Metallica is een van de succesvolste
metalbands uit de
Verenigde Staten. Metallica bestaat uit vier leden en bestaat sinds begin
jaren 80 van de 20e eeuw in
Los Angeles voor de Deen
Lars Ulrich en de Amerikaan
James Hetfield. De band heeft sinds haar ontstaan meer dan 100 miljoen exemplaren van hun albums verkocht, waarvan het laatste in 2011 uitkwam onder de naam "Lulu" met samenwerking met Lou Reed.
Bandgeschiedenis
De beginjaren (1980-1990)
Lars Ulrich plaatste in 1980 in het blad
Recycler een advertentie omdat hij samen met gelijkgestemden een
metalband wilde starten.
James Hetfield reageerde op deze advertentie en spoedig hadden Lars en James hun eerste ontmoeting, maar in de zomer van 1981 werd pas de basis van Metallica gelegd. Lars had met succes geprobeerd in aanmerking te komen voor het leveren van een bijdrage aan
Metal Massacre, een
Metal Blade-compilatie. Hij moest dus heel snel een band vormen om dit nummer op te kunnen nemen. Lars en James ontmoetten elkaar op deze wijze wederom en een derde persoon,
Lloyd Grant speelde leadgitaar.
Hun eerste show vond plaats op 14 maart 1982 in
Anaheim. De daaropvolgende maand namen ze de demo
No Life 'Till Leather op teneinde mee te kunnen doen aan een concert.
Lloyd Grant maakte toen geen deel uit van de groep, maar bassist
Ron McGovney en gitarist
Dave Mustaine wel. Ze namen vier nummers op: '
Hit The Lights', '
Motorbreath', '
Mechanix' (= het latere
The Four Horsemen) en '
Jump In The Fire'. Later dook deze demo als bootleg op en wordt nu gekend onder de titel 'powermetal'. Aan deze vier nummers werden nog '
Seek And Destroy', '
Metal Militia' en '
Phantom Lord' toegevoegd om tezamen de demo '
No Life 'Till Leather' te vormen.
In november
1982 werd Ron McGovney vervangen door meesterbassist
Cliff Burton van Trauma en in november dat jaar ontmoetten ze
Kirk Hammett (toenmalig gitarist van
Exodus) voor het eerst. In maart 1983 werd Dave Mustaine, vanwege een alcoholprobleem en overmatig drugsgebruik, uit de band gezet en op 1 april 1983 door Kirk Hammett vervangen (Mustaine zou later, reeds in de zomer van 1983,
Megadeth vormen en hierin gitaar en zang voor zijn rekening nemen). Vele optredens in Amerika volgden tot ze in mei 1983 de studio indoken om hun eerste album
Kill 'Em All op te nemen. Het album werd twee maanden later uitgebracht. Metallica had eerst een vulgaire titel in gedachten, maar geen enkele platenmaatschappij wilde met die titel in zee gaan. Een korte tournee ter promotie van het album volgde en in oktober 1983 zaten ze alweer in de studio om hun tweede album
Ride The Lightning op te nemen, dat op 27 juni 1984 door
Megaforce Records werd uitgebracht. Op Ride the Lightning (met klassieke nummers als
For Whom the Bell Tolls,
Creeping Death en
Fade to Black) was voor het eerst de invloed van Cliff Burton goed te horen, die een leidende basgitaar speelde in plaats van de achtergrond op te vullen. Nauwelijks vijf maanden later werd het album gevolgd door de release van de
Creeping Death EP, een liveoptreden. In dit jaar kwam Metallica voor het eerst naar
Europa en traden ze op tijdens het
Heavy Sound Festival in
België. Ze stonden in het voorprogramma van
Barón Rojo.
Vanaf september tot december 1985 namen ze in
Kopenhagen hun derde album op,
Master Of Puppets. Dit album is onder veel liefhebbers nog steeds één van de favorieten. In maart 1986 werd het album uitgebracht. In dezelfde maand traden ze op in het voorprogramma tijdens de Amerikaanse tournee van
Ozzy Osbourne. Metallica's populariteit steeg gestaag en dit was de laatste keer dat ze in een voorprogramma optraden.
27 september 1986 is een zwarte dag in de geschiedenis van Metallica. Bij het
Zweedse stadje
Ljungby sloeg één van de toerbussen om, wat de 24-jarige
Cliff Burton zijn leven kostte. De rest van de band overleefde het ongeval. Kirk Hammett: 'Ik draaide me om en zag Cliffs voeten onder de bus uitsteken!'. In het verwerkingsproces vormde alcohol hun steun en toeverlaat. Metallica is doorgegaan met de groep uit eerbetoon voor Cliff. James Hetfield: 'Cliff zou de laatste zijn die zou willen dat we opgeven'. In oktober 1986 werd Cliff Burton opgevolgd door
Jason Newsted, bassist van
Flotsam & Jetsam, na auditie te hebben gedaan.
Op 10 oktober 1987 wordt de
ep Garage Days Re-Revisited, met alleen maar
covers, uitgebracht. Deze ep is nu een collectors item en was voornamelijk bedoeld om Newsted in de band te integreren. Hun vierde album getiteld
...And Justice for All volgt op 25 augustus 1988. Dit album wordt uitgebracht door
Elektra Records. Ondanks het feit dat
...And Justice for All Metallica een nieuwe golf van populariteit bracht en de eerste
videoclip bezat op de single
One was er ook felle kritiek: als onderdeel van het "ontgroeningsproces" van Jason Newsted was zijn bas nauwelijks te horen op het album. Later hebben James en Lars dit toegegeven. In december 1988 neemt Metallica zijn eerste muziekvideo op voor de single '
One'. De Damaged Justice Tour volgt met als hoogtepunt het concert in
Seattle in 1989.
Het grote publiek (1990-1996)
Op 6 oktober 1990 duiken ze wederom de studio in voor hun vijfde studio-album, ditmaal met producer
Bob Rock. Er wordt gekozen voor simpelere en rustigere nummers die ook aan moeten kunnen slaan bij het grote publiek en MTV. Dit album verschijnt in 1991 waarmee Metallica ook bij het grote publiek bekendheid verwerft. Officieel heet het vijfde studio-album simpelweg
"Metallica", maar de naam "
The Black Album" (vanwege de zwarte hoes), wordt uiteindelijk populairder (mede door de band zelf). Met "
Enter Sandman" en de
ballad "
Nothing Else Matters" bestormt Metallica de hitlijsten. Ook "
Sad But True", "
Wherever I May Roam" en "
The Unforgiven" zijn uiterst succesvol en kunnen op veel
airplay rekenen. Metallica weet hiermee als eerste metalband een mainstream publiek te bereiken op een grote schaal. Er volgt een jarenlange wereldtournee met optredens in alle werelddelen. Op het hoogtepunt van zijn populariteit brengt Metallica de box "
Live Shit: Binge & Purge" met onder andere 3 live-cd's en 2 livevideo's uit. Deze box laat Metallica zien op het hoogtepunt van hun carrière. De box bestaat uit de volgende drie concerten:
- Seattle 1989 (tijdens de Damaged Justice Tour)
- San Diego 1992 (tijdens de Wherever We May Roam Tour)
- Mexico City 1993 (tijdens de Wherever We May Roam Tour)
In 1992 verbrandde James Hetfield tijdens het nummer
Fade to Black in
Montréal,
Canada, door een fout met nieuwe pyrotechniek zijn arm. Terwijl James met spoed naar het ziekenhuis wordt gebracht stopt ook supportband
Guns 'n Roses het concert, waarop de Metallica-fans rellen beginnen te schoppen buiten het stadium.
De jaren van achteruitgang (1996-2001)
In respectievelijk 1996 en 1997 komen de twee nieuwe studio-albums "
Load" en "
ReLoad" uit (de twee albums waren afkomstig uit één opnameperiode). Op deze twee cd's heeft Metallica een totaal ander geluid en voorkomen. Veel fans reageren teleurgesteld: de albums worden als te soft en te commercieel ervaren. De mensen die een Black Album 2 verwacht hadden, waren geschokt, dit kon het nieuwe Metallica niet zijn. Veel fans van het eerste uur haken dan ook af. Met "
Until It Sleeps", "
Mama Said" en "
The Unforgiven II" weet Metallica toch wel weer de hitlijsten binnen te dringen. In de clip van "
Until it sleeps" zijn overigens scènes te zien die zijn gebaseerd op de werken
Ecce Homo en
De Tuin der Lusten van de
Nederlandse schilder
Jheronimus Bosch. In 1996 neemt Metallica in Texas een concert op dat een jaar later als de dvd
Cunning Stunts wordt uitgegeven. Tijdens Enter Sandman vliegt een technicus in brand en rent over het podium. In de credits wordt deze man vermeld als "Burning Dude". In 1998 verschijnt de cover-cd "
Garage Inc", een dubbel-cd die niet alleen alle eerder opgenomen Metallica-covers verzamelt (waaronder de covers van
Garage Days Revisited uit 1987 en de
Garage Days uit 1984), maar ook nog een elftal nieuwe covers presenteert. Met de bewerking van het
Ierse volksliedje (veelal onterecht beschouwd als een nummer van
Thin Lizzy) "
Whiskey In The Jar", kan Metallica weer op veel airplay rekenen. In 1999 verschijnt Metallica's tweede officiële livealbum "
S&M", waarin de band samen met
Michael Kamen en het
San Francisco Symphony Orchestra een aantal oude en nieuwere nummers laat horen in een klassiek jasje. Het is (voorlopig) de enige officiële cd waarop de nummers "
No Leaf Clover" en "
- Human" staan, twee nummers die Lars en James schreven na ReLoad. Nadat de band in 2000 nog middels het nummer "
I Disappear" heeft bijgedragen aan de soundtrack van de film
Mission Impossible II gaat het snel bergafwaarts met hen. Metallica spant een rechtszaak tegen de peer-to-peer-muziekdeelservice
Napster aan en legt daarmee dit populaire programma plat, wat erg veel kwaad bloed zet bij de vele gebruikers van dit programma.
De onzekere toekomst van de band (2001-2003)
In 2001 verlaat bassist
Jason Newsted de band na een conflict met zanger Hetfield. Ze raakten het niet eens over Newsteds zijproject
EchoBrain. Bovendien spelen de jarenlange pesterijen en het opzettelijk weghouden van Jason in creatieve beslissingen een rol (Jason heeft in de 14 jaar bij Metallica slechts op drie nummers credits gekregen:
Blackened,
My Friend of Misery en
Where the Wild Things Are). Ondanks het verlaten van Newsted start het drietal de opnames van een nieuw studioalbum met producer
Bob Rock als plaatsvervangend bassist. Tijdens de opnamen van het nieuwe album, '
St. Anger', krijgt Metallica steun van een therapeut om te leren omgaan met de botsende karakters in de groep en het wegvallen van Newsted. Deze gesprekken en andere voorvallen zijn gefilmd en hiervan is de documentaire "
Some Kind Of Monster" gemaakt. Deze is te zien geweest in de bioscoop en is ook op dvd verschenen. Mede dankzij de gesprekken laat Hetfield zich in een afkickkliniek opnemen, aangezien hij verslaafd is aan "drank en andere verdovende middelen". Het grootste gedeelte van '
St. Anger' heeft James Hetfield in die kliniek geschreven. Drummer Ulrich en gitarist Hammett blijven achter, zich afvragend of de band Metallica nog wel toekomst heeft. Het is het donkerste uur van de band, sinds de dood van Cliff Burton.
De St. Anger-jaren (2003-2006)
In 2003 is James Hetfield helemaal afgekickt en duiken de drie overgebleven Metallica-leden weer de studio in met producer
Bob Rock om het nieuwe studio-album
St. Anger verder op te nemen. Ook worden de opnames van 'Some Kind of Monster' hervat Tegen het einde van de opnames neemt de band
Robert Trujillo (ex-
Ozzy Osbourne,
Suicidal Tendencies,
Infectious Grooves,
Black Label Society) aan als nieuwe bassist. Als welkomstgeschenk krijgt hij hiervoor één miljoen dollar.
St. Anger is een agressieve plaat, waarin Hetfield veel frustraties heeft verwerkt. Het album is minstens even hard als de klassieke Metallica-platen, maar wel minder melodieus. Ook bevat dit album geen enkele gitaarsolo en gebruikt Ulrich een snaredrum waarbij de snaren niet tegen het onderste vel aangeklikt zitten,waardoor het geluid van de drums klinken als zogenaamde
Trash Can drums en zijn de teksten niet meer alleen door Hetfield geschreven en is de productie - al dan niet bewust - vlak en rommelig. Het album wordt dan ook met gemengde reacties ontvangen, al zijn ook veel fans blij dat Metallica weer de oude agressie terug heeft, de meesten beschouwen het album niet als 'iets van Metallica' wegens bovengenoemde redenen. In de toer die op
St. Anger volgt speelt Metallica slechts enkele nummers van het nieuwe album, en gebruiken de rest van de tijd voor een best-of-Metallica-compilatie, waarbij ze veel nummers spelen die ze al reeds lange tijd niet hadden gespeeld en veel oude, snelle nummers van de oudere albums.
Death Magnetic (2008)
Op 8 juni 2006 trad Metallica in de
GelreDome in
Arnhem op tijdens de
Escape from the Studio Tour 2006. In
Berlijn en
Arnhem introduceerden ze tevens een nieuw nummer dat bij gebrek aan een titel "The New Song" werd gedoopt. In
Korea en
Japan introduceerde Metallica in augustus nog een ander nieuw nummer, dat ze "The Other New Song" hebben gedoopt. Volgens Trujillo was het echter niet aannemelijk dat beide nummers (in die vorm) op het nieuwe album zouden verschijnen, zoals hij in juni 2007 liet weten tijdens een interview met een Grieks tijdschrift. Er zijn delen van
The New Song te horen in de nummers
All Nightmare Long en
The End of the Line. Ook werd in het begin van 2006 de samenwerking met producer
Bob Rock stopgezet en is
Rick Rubin de nieuwe Metallica-producer geworden. Rubin heeft onder meer gewerkt met thrashmetalband
Slayer, rapgroep
Run DMC,
Red Hot Chili Peppers,
System Of A Down,
Slipknot en
Aerosmith.
Op 20 februari 2007 is Metallica's versie van
The Ecstasy of Gold verschenen op een tribute album van
Ennio Morricone getiteld:
We all love Ennio Morricone. Na een tijd lang te hebben opgenomen begonnen ze in 2007 aan hun tournee Sick of the Studio '07. Die begon 28 juni in
Lissabon en eindigde op 18 juli 2007 in
Moskou. Zo waren ze ook te zien op 1 juli in
België op
Rock Werchter. Begin augustus doken ze weer de studio in om het nieuwe album op te nemen. In september 2008 verscheen de plaat
Death Magnetic.
27 juni 2008 bracht Metallica een cover van een
Iron Maidensong uit, namelijk
Remember Tomorrow. Dit nummer verscheen op het cover album
Maiden Heaven van het magazine
Kerrang! waarop verscheidene bands Iron Maiden gecoverd hebben.
Op vrijdag 30 mei 2008 speelde Metallica in
Landgraaf op
Pinkpop. Op vrijdag 15 augustus speelde Metallica in
Hasselt op
Pukkelpop.
Op 1 augustus werd via de website van de band bekendgemaakt dat het nieuwe album
Death Magnetic op 12 september wereldwijd in de winkels zal liggen. Later die dag meldde de website dat Metallica een video heeft opgenomen met de filmmaker
Thomas Vinterberg, bekend van o.a
Festen. Op
Ozzfest, 9 augustus 2008, speelde Metallica voor het eerst een nieuw nummer van Death Magnetic,
Cyanide. Deze is tevens in
Pro-shot video versie uitgebracht voor Platinum leden van
Mission Metallica.
De eerste van het Death Magnetic album afkomstige single heet "
The Day That Never Comes", als tweede single wordt het nummer "
All Nightmare Long" en als derde wordt "
Broken, Beat & Scarred" uitgebracht.
Overigens heeft het nieuwe album
Death Magnetic een iets te vroege (digitale) geboorte beleefd doordat het sinds 2 september al te downloaden was via internet. De reden hiervoor was dat een Franse platenzaak een exemplaar van het nieuwe album per ongeluk had verkocht waarna het album op internet belandde. Ondanks de reputatie van de band als het gaat om downloaden reageert drummer Lars Ulrich gelaten en zegt op een Amerikaanse radiozender:""Over tien dagen komt de plaat uit. We hebben toch al goud. Het is 2008, zo werken die dingen tegenwoordig."
Na de release van Death Magnetic werd het gehele album op de officiële site gezet.
In april 2009 werd de band opgenomen in de
Rock and Roll Hall of Fame. Ter gelegenheid hiervan speelde de band voor het eerst in acht jaar tijd weer samen met de oude bassist Jason Newsted. Dave Mustaine was ook uitgenodigd, maar moest afzeggen vanwege zijn eigen tournee in Europa.
Op 22 mei is overal in Europa (behalve Engeland)
Guitar Hero: Metallica uitgebracht. Het spel is een editie van de
Guitar Hero-reeks, en bevat naast nummers van Metallica ook 21 door de band uitgekozen songs van andere bands. In 2008 verscheen de live-dvd
Français Pour Une Nuit in het Romeinse colosseum van
Nimes. Voor Zuid-Amerika en Mexico kwam in 2009 de dvd
Orgullo, Pasión y Gloria: Tres Noches en la Ciudad de México uit (vertaald: Kracht, Passie en Glorie: drie nachten in Mexico City).
In 2010 en 2011 toert Metallica samen met Megadeth, Slayer en Anthrax door de wereld als "The Big 4" (de vier 'grootste' trash- en speedmetalbands). Metallica is headliner. Opvallend is dat 3 van de 4 bands in 2011 30 jaar bestaan. Alleen Megadeth is iets later opgericht omdat
Dave Mustaine eerst bij Metallica gitaar speelde.
Lulu
Van april tot en met juni 2011 nam Metallica met
Lou Reed het album
Lulu op, waarvan de uitgave gepland staat voor 31 oktober 2011.
Bezetting
Huidige bandleden
Voormalige bandleden
Gastmuzikanten
- Tweede gitarist op meerdere concerten in 1986, toen James aan het herstellen was van zijn wonden
- Tweede gitarist op meerdere concerten in 1992, James deed alleen zang omdat hij zijn arm verbrand had tijdens een concert
Discografie
Albums
|
| Load | 1996 | 22-06-1996 | 1(4wk) | 22 | |
| Reload | 1997 | 29-11-1997 | 4 | 20 | |
| Garage inc. | 1998 | 05-12-1998 | 9 | 23 | Verzamelalbum |
| S&M | 1999 | 04-12-1999 | 4 | 28 | met Michael Kamen &
San Francisco Symphony Orchestra /
Livealbum |
| St. Anger | 2003 | 14-06-2003 | 1(5wk) | 24 | |
| Metallica | 1991 | 03-07-2004 | 56 | 5 | |
| Master of puppets | 1986 | 17-07-2004 | 94 | 2 | |
| Death magnetic | 2008 | 20-09-2008 | 1(2wk) | 51 | Platina |
| Lulu | 2011 | 05-11-2011 | 17 | 4 | met Lou Reed |
Singles
|
| Garage days | 1987 | - | | | Nr. 58 in de Single Top 100 |
| Enter sandman | 1991 | 24-08-1991 | 12 | 8 | Nr. 10 in de Single Top 100 |
| The unforgiven | 1991 | 21-12-1991 | 27 | 4 | Nr. 25 in de Single Top 100 |
| Nothing else matters | 1992 | 09-05-1992 | 5 | 14 | Nr. 4 in de Single Top 100 |
| Sad but true | 1992 | 19-09-1992 | 17 | 5 | 2 extra nummers /
Nr. 10 in de Single Top 100 |
| Wherever I may roam | 1992 | 28-11-1992 | 22 | 4 | Nr. 22 in de Single Top 100 |
| Sad but true | 1993 | 10-04-1993 | 21 | 4 | 3 extra nummers /
Nr. 21 in de Single Top 100 |
| One (Live) | 1994 | 30-04-1994 | 3 | 14 | Nr. 3 in de Single Top 100 |
| Until it sleeps | 16-05-1996 | 08-06-1996 | 9 | 5 | Nr. 5 in de Single Top 100 |
| Hero of the day | 1996 | 28-09-1996 | 19 | 4 | Nr. 25 in de Single Top 100 |
| Mama said | 1996 | 30-11-1996 | tip2 | - | Nr. 58 in de Single Top 100 |
| The memory remains | 1997 | 22-11-1997 | 17 | 3 | Nr. 15 in de Single Top 100 |
| The unforgiven II | 1998 | 14-03-1998 | 21 | 6 | Nr. 16 in de Single Top 100 |
| Fuel | 14-06-1998 | 20-06-1998 | tip6 | - | Nr. 53 in de Single Top 100 |
| Turn the page | 16-11-1998 | 28-11-1998 | tip4 | - | Nr. 42 in de Single Top 100 |
| Whiskey in the jar | 1999 | 27-02-1999 | tip8 | - | Nr. 47 in de Single Top 100 |
| Nothing else matters (Live) | 1999 | 18-12-1999 | 5 | 20 | met Michael Kamen &
San Francisco Symphony Orchestra /
Nr. 3 in de Single Top 100 |
| No leaf clover | 2000 | 22-04-2000 | tip2 | - | met Michael Kamen &
San Francisco Symphony Orchestra /
Nr. 41 in de Single Top 100 |
| I disappear | 02-06-2000 | 08-07-2000 | tip2 | - | Nr. 36 in de Single Top 100 |
| St. Anger | 2003 | 05-07-2003 | 22 | 3 | Nr. 12 in de Single Top 100 |
| Frantic | 06-10-2003 | 04-10-2003 | 32 | 2 | Nr. 22 in de Single Top 100 |
| The unnamed feeling | 12-01-2004 | 24-01-2004 | tip10 | - | Nr. 20 in de Single Top 100 |
| My apocalypse | 2008 | - | | | Nr. 33 in de Single Top 100 |
| The day that never comes | 2008 | - | | | Nr. 20 in de Single Top 100 |
| All nightmare long | 12-12-2008 | 17-01-2009 | 38 | 2 | Nr. 7 in de Single Top 100 |
| Broken, beat & scarred | 21-04-2009 | - | | | Nr. 25 in de Single Top 100 |
|
| Enter sandman | 1991 | - | | | Nr. 30 in de Radio 2 Top 30 |
| Nothing else matters | 1992 | - | | | Nr. 1 in de Radio 2 Top 30 |
| Wherever I may roam | 1992 | - | | | Nr. 20 in de Radio 2 Top 30 |
| One (Live) | 1994 | - | | | Nr. 15 in de Radio 2 Top 30 |
| Until it sleeps | 1996 | 08-06-1996 | 8 | 15 | Nr. 8 in de Radio 2 Top 30 |
| Hero of the day | 1996 | 05-10-1996 | 30 | 4 | Nr. 30 in de Radio 2 Top 30 |
| The memory remains | 1997 | 15-11-1997 | 28 | 10 | Nr. 28 in de Radio 2 Top 30 |
| The unforgiven II | 1998 | 14-03-1998 | 45 | 1 | |
| Turn the page | 1998 | 05-12-1998 | 33 | 1 | |
| Whiskey in the jar | 1999 | 06-03-1999 | 48 | 1 | |
| Nothing else matters (Live) | 1999 | 08-01-2000 | 1(3wk) | 22 | met Michael Kamen &
San Francisco Symphony Orchestra |
| I disappear | 2000 | 01-07-2000 | tip12 | - | |
| St. Anger | 2003 | 12-07-2003 | 43 | 1 | |
| Frantic | 2003 | 27-09-2003 | tip6 | - | |
| The unnamed feeling | 2004 | 24-01-2004 | tip11 | - | |
| The day that never comes | 2008 | 06-09-2008 | 11 | 7 | |
| My apocalypse | 2008 | 13-09-2008 | 49 | 1 | |
| The unforgiven III | 2008 | 04-10-2008 | 50 | 1 | |
| All nightmare long | 2008 | 27-12-2008 | 27 | 3 | |
Dvd en VHS
Awards
Grammy Awards:
- 1990 Best Metal Performance (One)
- 1991 Best Metal Performance (Stone Cold Crazy)
- 1992 Best Metal Performance (Metallica)
- 1999 Best Metal Performance (Better Than You)
- 2000 Best Hard Rock Performance (Whiskey In The Jar)
- 2001 Best Rock Instrumental Performance (The Call Of Ktulu)
- 2004 Best Metal Performance (St. Anger)
- 2009 Best Metal Performance (My Apocalypse)
- 2009 Best Recording Package (Death Magnetic)
MTV Video Music Awards:
- 1992: Best Metal Video (Enter Sandman)
- 1996: Best Metal Video (Until it Sleeps)
American Music Awards:
- 1996: Favorite Artist: Heavy Metal/Hard Rock: Metallica - Re-Load
- 1996: Favorite Metal/Hard Rock Song (Until it Sleeps)
ASCAP Pop Music Awards:
- 2004: Creative Voice Award
Bammies:
Billboard Music Awards:
- 1988: Top Music Videocassette of the Year (Cliff 'Em All)
- 1997: Billboard Rock and Roll Artist of the Year: Metallica (RIAA Diamond Award)
- 1999: Catalog Artist of the Year
- 1999: Catalog Album of the Year (Metallica)
California Music Awards:
- 1999: Outstanding Hard Rock Album (Reload)
- 2004: Outstanding Guitarist (Kirk Hammett)
Arthur M. Sohcot Award:
Governor's Award:
- 2004: Governor's Award - Metallica
Kerrang! awards:
- 2003: Hall of Fame
- 2008: Inspiration
Rock 'n Roll Hall of Fame Induction:
Bron :
http://nl.wikipedia.org/wiki/Metallica
